Τρίτη, 9 Αυγούστου 2016

" ΚΟΥΣΤΟΥΜΙ ΣΤΟ ΧΩΜΑ .... "

Πόσο τραγικός και εξωπραγματικός φαίνεται ο τίτλος σε κάποιον που δεν γνωρίζει , που δεν καταλαβαίνει αυτή την πλευρά της Ελληνικής πραγματικότητας στο μεγάλο νησί .. την μεγάλη Κρήτη μας . Από την μια η μονότονη , ανιαρή ζωή σε μια μακρινή χώρα , στην γη της επαγγελίας και της επιτυχίας . Εκεί που το Ελληνικό στοιχείο μεγαλουργεί γιατί ακριβώς μέσα στην μονοτονία και την τυπικότητα τους έχουν όλες εκείνες τις προϋποθέσεις και όλα εκείνα τα στοιχεία που σου επιτρέπουν , απομακρυσμένος και "περιφρουρημένος" από όλα αυτά που θα μπορούσαν να σε αποσπάσουν , να αποδόσεις στην "επιστήμη" τους , στην "βιομηχανία" τους , σε αυτά για τα οποία
σε προορίζουν . Στην δική μας περίπτωση η επιστήμη κέρδισε έναν επιστήμονα παρολίγο " φονιά" ή έναν παρολίγο "νεκρό"  , αλλά τον κράτησε εκεί μακρυά και από τον φόνο και από τον τάφο .. αλλά μήπως όντος τελικά το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον ;
   Η παρουσίαση , με αρκετό μπλέξιμο για έναν "ανίδεο" αναγνώστη ομολογουμένως , της ζωή του πρωταγωνιστή δείχνει ακριβώς αυτό ... ότι ζεις , αναπνέεις και κερδίζεις για να τους προσφέρεις , να για να αποδόσεις .  Η προσωπική ζωή περνά πάντα σε δεύτερη μοίρα και πλάνο , το παρελθόν σβήνει μιας και το παρόν υπερνικά ενώ το μέλλον αναμένει ...
  Αλήθεια τελικά αυτή την ζωή πραγματικά αξίζει να την διεκδικήσει κανείς ; .. μπορεί η εφήμερη επιτυχία και η επιστημονική αναγνωρισιμότητα να υπερνικήσει τα συναισθήματα , τα βιώματα , την οικογένεια και τα ανθρώπινα πάθη ; .. Η μάνα , η σχέση με την μάνα είτε είναι καθημερινή είτε εξ αποστάσεως τελικά είναι πάντα ο νικητής μιας και είναι ο άρρηκτος δεσμός με το παρελθόν , με την ιστορία του καθενός με τις ρίζες του .. Τι τραγικό όμως να μαθαίνεις ξαφνικά και με τυχαίο τρόπο ότι ζούσες σε ένα ψέμα και δεν γνωρίζεις τελικά το ..ποιος και γιατί είσαι αυτός που είσαι ; .. το παρελθόν σου και όσα ξέρεις πρέπει να τα ξεχάσεις , πρέπει να τα αναθεωρήσεις . Πόσο τραγικό και δυνατό χτύπημα όταν ξαφνικά κατανοείς τους λόγους που έγιναν όλα όσα θυμάσαι και όλα όσα ευθύνονται για την επιτυχία ή αποτυχία σου , όταν ξαφνικά πρέπει να αναθεωρήσεις την φιλοσοφία της ζωής σου .....
   Ο ήρωας μας λοιπόν , ένας επιτυχημένος επιστήμονας που ζούσε την ανιαρή , μονότονη ζωή του μεταξύ μελετών , διδαγμάτων , παρουσιάσεων , ανακαλύψεων .. τελικά ανακάλυψε την δική του ζωή και όλα όσα των συνέδεσαν με την οικογένεια και την πατρίδα του . Η μοιραία αλλά τελικά όχι και τόσο τυχαία επαφή του με την εντελώς διαφορετική ζωή της πατρίδας , της οικογένειας του , της πρώτης και μοναδικής του αγάπης , στάθηκε αφορμή να ανακαλύψει ξανά της τεράστιες διαφορές των δυο κόσμων του , της Ελληνικής πραγματικότητας , του πλούτου των συναισθημάτων , των παραδόσεων και της περηφάνιας . Η απρογραμμάτιστη επίσκεψη στα πάτρια εδάφη δεκαετίες μετά την φυγή , στάθηκε η αφορμή να αλλάξουν όλα . Όσα ήξερε γκρεμίστηκαν , όσα πίστευε ήταν ένα λάθος , όλα τελικά έγιναν αλλιώς αλλά για κάποιο άλλο λόγο και αιτία , βασικότερη των οποίων η δική του επιβίωση . Ένας πατέρας που τελικά από " τέρας" έγινε σωτήρας , που κράτησε ψηλά την παράδοση χωρίς να το θέλει , χωρίς να το πιστεύει αλλά επειδή δεν μπορούσε αλλιώς , δεν είχε άλλα περιθώρια και διεξόδους .. πόσο μεγάλη η διαφορά των δυο κόσμων τελικά !!! ... Ένας πατέρας που πήρε την σκληρή απόφαση να διώξει μακρυά το ίδιο του το παιδί και που τόσο κατηγορήθηκε
γιαυτό αλλά που έκανε τελικά ότι θα έκανε ο καλύτερος πατέρας του κόσμου .. έδωσε ελπίδα και διέξοδο στο παιδί του , στον μονάκριβο γιο του , ούτως ώστε να μην βρεθεί στην δική του θέση , στο δικό του αδιέξοδο . Ένας πατέρας που περίμενε τον θάνατο ως λύτρωση .. " Με λύτρωσες ... " είπε κοιτάζοντας στα μάτια τον φονιά του , στην τελευταία του ανάσα .. " με λύτρωσες επιτέλους .. " . Πόσο αλλιώτικος και απόμακρος κόσμος ..!!!!
   Η παραμονή του στο νησί , στην ιδιαίτερη με τόσες ιδιομορφίες , παραξενιές αλλά καθαρότητα πατρίδα του καθημερινά ήταν και μια αποκάλυψη για τον ίδιο. Ξαναγεννήθηκε , ξανάνιωσε , είδε την γη , τα βουνά , τα δάση , την θάλασσα , τους ανθρώπους ... ξανάνιωσε πως ζουν οι άνθρωποι σε αυτόν τον μακρινό άλλο του κόσμο . Το σημαντικότερο όμως είναι ότι κάθε μέρα μάθαινε , άνοιγε καλά κρυμμένες κασέλες γεμάτες μυστικά .. μυστικά που επί 3 δεκαετίες σχεδόν ήταν επτασφράγιστα κλεισμένα .. " με λύτρωσες .. " τα τελευταία λόγοα του πατέρα , ίσως η αρχή για τον ίδιο . Και πράγματι οι καθημερινές αυτές ανακαλύψεις οδηγούσαν  κάθε μέρα ένα βήμα προς την ολοκλήρωση , προς την ελευθερία και του ίδιου αλλά και των δίπλα του . Μικρά βήματα που όμως οδηγούσαν στη ανάσα , στο ψυχικό άδειασμα ..
   Πόσο δύσκολο τελικά να διαχειριστής αυτόν τον άλλο κόσμο που είναι η πραγματική ζωή , με συναισθήματα , με παραινέσεις , με αμφιβολίες , με ισχυρές συγκρούσεις ηθικής , λογικής και παραδόσεων , όταν η ζωή σου όλη είναι ένα κλειστό δωμάτιο ενός εργαστηρίου , πειραμάτων και αναμονή αποτελεσμάτων . Πόσο τεράστια διαφορά έχει ο εικονικός κόσμος της παρατήρησης από την πραγματική ζωή που απαιτεί πόνο, δάκρυ, χαρά και λύπη ...
   Η σκηνή της συνάντησης των δυο πρωταγωνιστών , του κοντού και του Αμερικάνου , αποδεικνύει το βάρος της παράδοσης , αυτής της σκληρής, ψυχρής , αδυσώπητης ΒΕΝΤΕΤΑΣ , ρίχνει στις πλάτες των Ελλήνων ,που μπορεί έναν φιλήσυχο άνθρωπο , έναν άνθρωπο "αρνί" που ούτε να νευριάσει δεν μπορούν να φανταστούν όσοι τον γνωρίζουν να τον μετατρέψει έστω και στιγμιαία σε..φονιά . Μια παράδοση που προσπερνά ηθικές , που αποδεικνύει την τεράστια , χαώδης διαφορά των δυο κόσμων Αλλά την ίδια στιγμή φαίνεται ότι ακόμα και αυτή η σκληρή παράδοση μπορεί να νικηθεί , μπορεί τελικά έστω και την ύστατη στιγμή η λογική , το συναίσθημα να κυριαρχήσουν .. Τελικά το μεγαλείο του ανθρώπινου είδους είναι ικανό να νικήσει τα ανίκητα ...
   Μια παράδοση που άφησε για χρόνια ένα σπίτι ασοβάντιστο ... " Αν δεν είχες πάει Αμερική .. πολλά θα ήταν διαφορετικά " .. αλλά τελικά πήγε και αυτό το οφείλει στον πατέρα .. αυτόν που τώρα αστα 43 του , 26 ολόκληρα χρόνια από την τελευταία φορά που τον είδε , ήρθε η ώρα να γνωρίσει , έστω και καθισμένος πάνω από το μνήμα του .. τι σου κάνει η τύχη ορισμένες φορές τελικά ... τι παιχνίδια σου σκαρώνει ... Εκεί πάνω από το μνήμα , θα ξανασυνδεθεί με τον πατέρα .. εκεί θα ξανασυνδεθεί με την αγάπη , την πρώτη την μεγάλη αλλά πάντα πλατωνική αγάπη ...  Εκεί που οι αποκαλύψεις τρυπούν όλο και περισσότερο την καρδιά και πονάνε .. πονάνε αλλά λυτρώνουν .. Όλα αυτά εκεί πάνω στο μνήμα ... 
" Είμαι τελικά η Αμερικάνικη πουτάνα .. ;  " ρώτησε τον φίλο του ...
" Είσαι γεμάτος αρχαία μυστικά , γεμάτος σάπια βρόμικα νεύρα ... " πήρε ως απάντηση ..... 
   Κλείνοντας είναι πολύ δύσκολο να μετράς την ωριμότητα σου έχοντας συμφιλιώσει δυο τόπους που απείχαν έτη φωτός αλλά που οι ιστορίες που και που τους υποχρεώνουν να συγκλίνουν , να συνταξιδεύουν , να γίνονται ένας ....
   Ας προσπαθήσουμε όλοι μας να πετύχουμε αυτή την συμφιλίωση , να διατηρήσουμε τις αξίες και τα ήθη μας και να προσαρμόσουμε πάνω τους το σήμερα και το αύριο ... 
Πόση ωριμότητα θα είχαμε ..... !!!!
 
   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια δημοσιεύονται με μια καθυστέρηση και αφού τα δει κάποιος από τη διαχείριση...και όχι για λογοκρισία αλλά έλεγχο για: μη αναφορά σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, διευθύνσεις ή υβριστικά μηνύματα ή δεσμούς (Link) με σεξουαλικό περιεχόμενο.
Τα σχόλια, οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά. Προειδοποίηση: Περιεχόμενο Αυστηρώς Ακατάλληλο για εκείνους που νομίζουν ότι θίγονται προσωπικά στην ανάρτηση κειμένου αντίθετο με την ιδεολογική τους ταυτότητα ή άποψη, σε αυτούς λέμε ότι ποτέ δεν τους υποχρεώσαμε να διαβάσουν το περιεχόμενο του ιστολογίου μας.