Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2016

"ΚΑΠΟΤΕ ΘΑ ΓΡΑΨΩ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ .... "

" Κάποτε θα γράψω ένα βιβλίο ... " , ο τίτλος ενός βιβλίου που έπεσε στα χέρια μου και τελικά με συνεπήρε , μου κράτησε το ενδιαφέρον , με ρούφηξε . Ένα βιβλίο που μέσα από την παρουσίαση ουσιαστικά της οικογενειακής πορείας και ζωής της συγγραφέως , μετέδωσε την πορεία της χώρας , μετέδωσε μηνύματα ανθρωπιάς , αγάπης , μίσους , έντασης και ηρεμίας . Μετέδωσε την απόδειξη ότι ..." όλα τριγύρω αλλάζουνε ... και όλα τα ίδια μένουν .. " .
   " Απασχολημένος λοιπόν ή λαχανιασμένος .." ; Όπως και να το δει κανείς είναι δυο λέξεις με
βαθύτερη έννοια και σημασία , αν φυσικά το αντιληφθείς ή αν το ζήσεις καλύτερα . Αλήθεια , πόση τελικά η διαφορά του τότε με το σήμερα , πόσο διαφορετικός αλλά και ίδιος συνάμα ο κόσμος ; Έννοιες όπως δουλειά , αξιοπρέπεια , δυναμισμός, όραμα , όνειρο που συνηθίζονταν να κυριαρχούν τότε άραγε σήμερα που βρίσκονται με ποιο νόημα ; 
   Το βασικό συστατικό της επιτυχίας είναι και παραμένει ίσως το ένστικτο , " Οι σπουδές μετά του πτυχίου , και μεταπτυχιακού σήμερα λέω εγώ , είναι το ένστικτο . Αυτό που οι παλιοί μεγάλοι Έλληνες ηγήτορες , αυτοί που δημιούργησαν αυτοκρατορίες , που έδειξαν τον τρόπο και άνοιξαν τον δρόμο , οι πρωτεργάτες που έκαναν παγκόσμια γνωστή την πατρίδα μας και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της φυλής μας , αυτοί που από το τίποτα έκαναν τόσα πολλά , πάρα πολλά μάλιστα .. το είχαν αρωγό , βοηθό , συνεργάτη , φίλο .. αλήθεια πόση μεγάλη διαφορά του τότε με το σήμερα !! . Τότε που πρώτα και πάνω από όλα  νοιάζονταν για το ταξίδι , το ρίσκο , την δημιουργία , την επιτυχία , την αναγνώριση , την όσφρηση , την κάλυψη του εγώ , την αυτοαναγνώριση .... και μετά αφού τα κάλυπταν όλα κοίταζαν και το θέμα κέρδους , πόσο και πως .... αλήθεια , τι τεράστια διαφορά του τότε με το σήμερα !! 
   Η Ελλάδα της υπομονής και της αναμονής , πόσο μεγάλη και καταστροφική συνάμα αλήθεια .. " τα αγαθά κόποις κτώνται " .." Αγάλι αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι " .. αργά , ήρεμα και υπομονετικά . Αυτό είχαν μάθει , αυτό ήξεραν , αυτό τους δίδαξαν , αυτά μετέφεραν και στα παιδιά τους , έτσι λειτούργησε και επέζησε ένας ολόκληρος λαός για δεκαετίες ολόκληρες και έτσι , αργά αργά φθάσαμε στο σήμερα που κανείς δεν κατάλαβε πως έγινε αυτό , κανείς δεν το αντιλήφθηκε ... γιατί όλα έγιναν αργά αργά και χωρίς να "αγχωθεί " κανείς μας . Τώρα το πως όλα έγιναν αργά και ήρεμα και κανείς μας δεν κατάλαβε τίποτα είναι θέμα προς μελέτη ....
   Η εικόνα στα κεντρικά μιας εκ των μεγαλυτέρων επιχειρήσεων της χώρας , η γραμματέας να μπαίνει στο γραφείο του αφεντικού σχεδόν χωρίς να χτυπήσει την πόρτα , το προσωπικό να έχει άμεση και συνεχή πρόσβαση στο γραφείο του αφεντικού ... δείχνει ότι τότε τα πράγματα ήταν σχεδόν οικογενειακά , πιο καθαρά , υπήρχαν και ανθρώπινες σχέσεις , υπήρχε ένα κοινό όραμα και μια κοινή αγωνία για την πορεία  .. αλήθεια πόσο χαώδη διαφορά του τότε με το σήμερα !!! . Σήμερα που το δήθεν το τάχα , η έπαρση , η αλαζονεία και το ρουσφετολόγημα έχει επιβάλει την τυπικότητα , τον ψευτοσεβασμό , τον διαχωρισμό , την "υποταγή" και όλα αυτά χωρίς να μπορεί κανείς σχεδόν να έχει πρόσβαση στο .." μεγάλο " αφεντικό ... εκεί σχεδόν κανείς "πληβείος " δεν μπορεί να έχει πρόσβαση ... πόση μεγάλη η διαφορά τελικά από το να γίνεις μόνος σου κάτι , μεγάλος , θηρίο .. από το να τα βρεις όλα έτοιμα ή να τα κάνουν οι άλλοι για σένα . Πόσο μεγάλη η διαφορά από το να έχεις ιδρώσει για την καρέκλα που κάθεσαι και από το .. να κάνεις μια παραγγελία και να σου την φέρουν !!! ...
   Η εποχή των μεγάλων αλλαγών της χώρας φαίνεται μέσα από τις αράδες του βιβλίου , μέσα από τις αλλαγές στο σπίτι ... από την "ανακάλυψη" της Coca colla  , μέχρι αυτή της τηλεόρασης , αυτό το μεγάλο μπαούλο έπιπλο που είχε από τότε καταφέρει να χωρίσει τον κόσμο , σε αυτόν που την είχε και σε αυτόν που δεν την είχε ... σήμερα έχει καταφέρει να την έχουν όλοι ανεξαιρέτως και να "καθοδηγεί " και " ενημερώνει " τα πλήθη με τέτοια επιτυχία που όμοια της δεν υπάρχει σε καμία άλλη ανακάλυψη του ανθρώπου επί γης . Σήμερα έχει καταφέρει να κρατήσει τους ανθρώπους χωρισμένους , απληροφόρητους , τρομοκρατημένους και σχεδόν απόλυτα κατευθυνόμενους ... τι τεράστια επιτυχία πράγματι .... Η εποχή που το .." κουβαρντάδες για τους μουσαφίρηδες , ολιγαρκείς για τους εαυτούς τους " δείχνει την σημασία και την επιτυχία της τότε οικογένειας και της οικιακής οικονομίας που τόσο μα τόσο μακρινή φαντάζει .... άλλη μια τεράστια διαφορά του τότε με το σήμερα !!!  .
   Η πορεία της χώρας και των Ελλήνων , που μετά τα συνταρακτικά γεγονότα του εμφυλίου και  κυρίως της χούντας , παρουσίασε τόσους και τόσους ήρωες , τόσους και τόσους να κομπάζουν για ανύπαρκτες ηρωϊκές πράξεις , την ίδια ώρα που οι πραγματικά εμπλεκόμενοι , όσοι όντως έδωσαν ψυχή και ζωή , αυτοί οι λίγοι που κατάφεραν να γυρίσουν την σελίδα της ιστορίας .. μιλούσαν και μιλάν όλο και πιο λίγο , ...αυτοί που σφετερίστηκαν και συνεχίζουν να το κάνουν ακόμα και σήμερα το αίμα και τις κακουχίες των άλλων , γιατί ας μην γελιόμαστε ..δεν ξεσηκώθηκε όλος ο λαός , δεν επαναστάτησαν όλοι .. όπως και σήμερα άλλωστε . Όλα ένας κύκλος που δυστυχώς όταν η κιμωλία περνά από το ίδιο σημείο βρίσκει πάντα τους ίδιους , τα ίδια λάθη και πάθη χωρίς να μπορεί ή να θέλει να διορθώσει ή να αλλάξει έστω κάτι ... αυτή είναι άραγε το τίμημα της επί γης ζωής ;; 
   Καμιά επανάσταση δεν ξεκίνησε από τους βολεμένους , άραγε σήμερα ποιος είναι ο βολεμένος και ποια η βολή του ; .. Το θαυμαστό και το ζητούμενο είναι να φέρεις την ώρα , να βγεις μπροστά , να συντονίσεις τον χρόνο , αυτό κατάφεραν τότε οι φοιτητές πρωτεργάτες , αυτό πέτυχαν και γιαυτό τα κατάφεραν .. εμείς άραγε σήμερα τι μπορούμε να κάνουμε ; πως μπορούμε να συντονίσουμε τον χρόνο ; Άραγε κανείς δεν βρέθηκε να διερωτηθεί , κανείς δεν είχε την απορία πως είναι δυνατόν στο τέλος .. όλοι οι "αυτοεξόριστοι " ο ένας στο Παρίσι , άλλος στην Αμερική , άλλος στις Σεϋχέλλες , όλοι αυτοί που "ταλαιπωρήθηκαν " μακρυά από την πατρίδα , που στα πέτρινα χρόνια περιδιάβαιναν τον πύργο του Άιφελ και φιλοσοφούσαν με ακριβά κονιάκ και πούρα στις ακριβές κλειστές λέσχες , ή προετοίμαζαν τους λόγους επιστροφής τους κάτω από την σκιά ενός φοίνικα σε κάποια εξωτική  παραλία .. και όλα αυτά κάποιες χιλιάδες χιλιόμετρα μακρυά !!! , .. τελικά να επιστρέψουν ως εθνοσωτήρες και ως εγγυητές της "αποκατάστασης της δημοκρατίας" ;; .. Μα κανείς δεν προσπάθησε να θέσει το ερώτημα και την απορία αυτή από την μεταπολίτευση και εδώ ; ... Τελικά τι λαός μπορεί αν είμαστε !!!! 
   Όταν όλα αυτά τώρα τα συνδυάσεις και με τα ΖΗΤΩ που ακόμα φωνάζουμε και βγαίνει τελικά συμπέρασμα .. ΖΗΤΩ η Ελλάς .. ΖΗΤΩ η πατρίδα... ΖΗΤΩ το 1821 ... και ΖΗΤΩ όλοι μαζί από κάτω , αλλά με τόσα ΖΗΤΩ φοβήθηκε ο λαός και κατρακύλησε , το παθιασμένο και ορμητικό ΖΗΤΩ έγινε στο τέλος ΖΗΤΏ  και από τότε το μόνο που έμεινε είναι το Ζητώ , και ζητάμε .. ζητάμε ότι θα έπρεπε να είχαμε ήδη , μας πότισαν , μας εκπαίδευσαν να ζητάμε .. πόσο λάθος πήραμε τελικά την ζωή μας .. πόσο λάθος πράγματα μας έμαθαν να ζητάμε .. και τελικά φθάσαμε στο σήμερα που ακόμα και αυτό το ζητώ δεν μπορούμε να το κάνουμε . Αλλά αλήθεια .. ποιος μας έμαθε να ζητήσουμε την αξιοπρέπεια μας πίσω .. ποιος μας ώθησε να ζητήσουμε αλλά και να απαιτήσουμε όσα μας ανήκουν .. Πόσο λάθος όλα τελικά ;;; 
   Μια γρήγορη ματιά στην τότε Βουλή των Ελλήνων απλά μας αποδεικνύει τα παραπάνω .. ότι αν δεν μπόρεσαν ή δεν ήθελαν οι τότε "μεγάλοι" πολιτικοί άντρες , με ανάστημα , λόγο και μόρφωση πως μπορούμε να απαιτούμε και να περιμένουμε από τα σημερινά παιδαρέλια , δοτά υπάκουα υπαλληλάκια να καταφέρουν το οτιδήποτε ; Πότε και με ποιο τρόπο περιμένουμε την αλήθεια και τις αποκαλύψεις όταν ακόμα και σήμερα υπάρχουν θολά σημεία , ανεξερεύνητες καλά κρυμμένες πτυχές της ιστορίας ; ... Βαρύ φορτίο στους ώμους των αληθινά σπουδαίων που μιλούσαν και μιλούν όλο και λιγότερο .....
   Η εικόνα και το βίωμα της αρρώστιας που η ίδια η συγγραφέας τα έζησε , δείχνει ακριβώς αυτό το μάταιο που όλοι μας τελικά ξεχνάμε .. το μάταιο της ζωής που δυστυχώς προσπερνάμε , που το αφήνουμε να υπάρχει απλά να μην είναι δίπλα μας , κοντά μας . Ακόμα και οι μεγαλύτεροι οραματιστές , αυτοί που δεν φοβήθηκαν μπροστά σε τίποτα , σε εμπόδια , σε αποφάσεις , αυτοί που δίδαξαν .. έρχεται η στιγμή που στέκουν ανήμποροι μπροστά στο μοιραίο . Αυτό πρέπει να είναι για όλους μας το μεγάλο μήνυμα , το μοιραίο φυγήν αδύνατον δεν λένε ; ..,να γευτούμε όσα μας προσφέρονται από την ζωή , να χαιρόμαστε κάθε στιγμή ύπαρξης μας , να γεμίζουμε την καρδιά και το πνεύμα μας . Το όραμα και η ανάγκη και αγάπη της δημιουργίας πρέπει να συμβαδίζει με την ζωή , με τα συναισθήματα , με τις αναμνήσεις χαράς και λύπης .. κάτι που ξεκάθαρα τονίζει στην φράση .." νέος άντρας ετών 21 μόνο που δεν του έφθανε ο χρόνος  .. αχ βρε μπαμπά " ...είναι ότι ο χρόνος πίσω δεν γυρνά και γιαυτό εμείς πρέπει να μην τον αφήνουμε να μας προσπερνά έτσι , χωρίς ουσία και νόημα .
   Πόσοι και πόσες φορές δεν έχουμε βρεθεί στην θέση να πρέπει να .." συνταξιδέψουμε με έναν ανέντιμο καιροσκόπο" .. ; πόσοι δεν το έχουμε αντιμετωπίσει .. πόσοι τέτοιοι υπάρχουν ανάμεσα μας που κυρίως τώρα με την "κρίση" έχουν πλέον .. αποθρασυνθεί ; Αυτό μαζί και με την πορεία της πολιτικής στην χώρας , αν τα βάλεις δίπλα δίπλα , αποδεικνύεται δυστυχώς ότι .. "όλα τριγύρω αλλάζουνε .. κι όλα τα ίδια μένουν "..   και δυστυχώς όλα πέφτουν στα δικά μας κεφάλια , στης πατρίδας μας και εμείς απλά παρατηρούμε . " Συνελήφθη " να εξάγει συνάλλαγμα .. Α ρε Ελλαδίτσα πόση παρανομία θα χώραγες στα κατοπινά χρόνια  , μέχρι το σήμερα που η ξετσιπωσιά πολιτικών και πολιτών έχει φέρει την καταστροφή , μας έχει ρίξει όλους στον βούρκο , στην λάσπη ... Πόσο τελικά δύσκολο είναι να συμπληρώσεις ορισμένα από τα γραφόμενα ;; 
   Η τελευταία σκηνή της παρουσίασης της μορφής της μητέρας που εμφανίστηκε σβήνοντας αυτή του πατέρα , δείχνει μια εξωπραγματική για το σήμερα εικόνα , μια κίνηση - απόφαση που είναι τόσο μακρινή για τα δικά μας σημερινά δεδομένα , η αναγνώριση της αξίας και της προσφοράς , της πίστης στον άνθρωπο ... δείχνει επίσης και την τεράστια διαφορά πολιτισμών ανάμεσα στην "εκσυγχρονισμένη" και πολυπολιτιστική Ευρώπη και της "κλειστής" κοινωνίας της Άπω Ανατολής ...
   Κλείνοντας , αυτό που έμεινε σε μένα από την αυτοβιογραφική παρουσίαση της ζωής και της πορείας της οικογένειας , είναι ότι πρώτον .. Κυνηγάς το όραμα , το όνειρο σου , στηρίζεσαι στις δικές σου δυνάμεις , πατάς και δεν αντιβαίνεις στα πιστεύω σου , μένεις ο εαυτός σου και δεν επιτρέπεις να αλλοιωθείς .. αυτά είναι η συνταγή της επιτυχίας , της ανθρώπινης ύπαρξης και τιμής .. και δεύτερον και ίσως κυριότερο .. ποτέ δεν αφήνεις την ζωή να περνά δίπλα σου χωρίς να σε ακουμπάει , ποτέ δεν αφήνεις την ζωή να σε προσπεράσει ..ποτέ δεν θα καταφέρεις να την πιάσεις μετά , μείνε μαζί της, ανέβα στο τρένο της , ζήσε μαζί της το όραμα και το όνειρο σου ... ΖΗΣΕ χωρίς ΖΗΤΩ ή ΖΗΤΏ .... 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια δημοσιεύονται με μια καθυστέρηση και αφού τα δει κάποιος από τη διαχείριση...και όχι για λογοκρισία αλλά έλεγχο για: μη αναφορά σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, διευθύνσεις ή υβριστικά μηνύματα ή δεσμούς (Link) με σεξουαλικό περιεχόμενο.
Τα σχόλια, οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά. Προειδοποίηση: Περιεχόμενο Αυστηρώς Ακατάλληλο για εκείνους που νομίζουν ότι θίγονται προσωπικά στην ανάρτηση κειμένου αντίθετο με την ιδεολογική τους ταυτότητα ή άποψη, σε αυτούς λέμε ότι ποτέ δεν τους υποχρεώσαμε να διαβάσουν το περιεχόμενο του ιστολογίου μας.